Nostrzyk żółty

Melilotus officinalis
Nostrzyk żółty
fot: photos.com zobacz galerię

Nostrzyk żółty, znany także jako nostrzyk lekarski, nostrzyk zwyczajny, tatarska trawa, nozderek, to dwuletnia roślina wykorzystywana jako roślina lecznicza oraz roślina miododajna, wabiąca pszczoły.
Nostrzyk żółty rośnie dziko w miejscach nasłonecznionych na nieużytkach, łąkach i miedzach. Ze względu na swoje właściwości lecznicze jest również uprawiany. Nostrzyk żółty jest tolerancyjny w stosunku do gleby, jednak najlepiej rośnie na glebach wilgotnych i luźnych oraz na słonecznych stanowiskach.
Nostrzyk żółty dorasta do 1 m wysokości. Jego łodyga jest cienka i silnie rozgałęziona, a liście trójlistkowe. Nostrzyk kwitnie od lipca do października - tworzy drobne żółte kwiatki zebrane w zwisające grona na długich szypułkach.
Surowcem zielarskim jest ziele nostrzyka (Meliloti Herba), które zbiera się w okresie kwitnienia, ścinając wierzchołki w miejscu rozgałęzień. Ziele nostrzyka zawiera m.in. związki kumarynowe, melilotynę, alantoinę, flawonoidy, witaminy C i E, garbniki oraz sole mineralne. Związki te oddziaływują na działanie zmniejszenie krzepliwości krwi oraz poprawienie przepływu krwi i limfy w naczyniach krwionośnych. Mają także właściwości przeciwzapalne. Ziele nostrzyka stosuje się w zakrzepowym zapaleniu żył i żylakach, w zapaleniu naczyń chłonnych, w owrzodzeniach na tle zapaleń żył, przy hemoroidach. Dodatkowo ziele nostrzyka ma właściwości uspokajające i przeciwbólowe.

Autor: Paweł Romanowski