Nawłoć pospolita

Solidago virgaurea
Nawłoć pospolita
fot: photos.com zobacz galerię

Nawłoć pospolita to bardzo pospolita roślina, znana pod nazwami: polska mimoza, złota dziewica, złota rózga, złotnik, włoć. Nawłoć pospolita jest często mylona z nawłocią kanadyjską, jednak w przeciwieństwie do niej osiąga maksymalnie 80-100 cm wysokości, ma mniejsze eliptyczno-jajowate liście i większe złotożółte kwiaty, zebrane w koszyczki. Rośnie w całej Polsce, można ją spotkać na słonecznych łąkach i polanach, w zaroślach i widnych lasach.
Nawłoć pospolita kwitnie od lipca do września.

>>Przeczytaj też: Nawłocie: zwiastuny jesieni. Uprawa i zastosowanie nawłoci

 

Ziele nawłoci

 

Nawłoć pospolita to cenna roślina lecznicza. Zawiera garbniki, kwasy organiczne, saponiny, śluzy, żywice, olejki eteryczne oraz flawonoidy, m.in. rutynę i kwercetynę. Surowcem zielarskim jest ziele nawłoci (Herba Solidaginis) – ulistnione pędy wraz z kwiatami. Po wysuszeniu przyrządza się z nich napary, które stosowane są jako środek moczopędny, ściągający, przeciwzapalny.

Nawłoć - właściwości i zastosowanie

Wewnętrznie nawłoć pospolita jest stosowana przy stanach zapalnych dróg moczowych, kamicy nerkowej, skazie moczanowej oraz w nieżytach przewodu pokarmowego (m.in. biegunkach), a także pomocniczo w chorobach reumatycznych, nadciśnieniu. Napary z nawłoci pospolitej stosuje się także zewnętrznie do przemywania trudno gojących się ran i owrzodzeń skóry. Napary z nawłoci stosowane są także do płukania przy stanach zapalnych jamy ustnej i gardła.

Pamiętaj! Zanim zastosujesz nawłoć pospolitą skonsultuj się z lekarzem.

Poznaj też nawłoć ogrodową

Autor: Paweł Romanowski