Lukrecja gładka

Glycyrrhiza glabra
Lukrecja gładka
fot: photos.com zobacz galerię

Lukrecja gładka to bylina o długim i silnie rozwiniętym głównym korzeniu palowym, który ma wiele długich rozgałęzień odchodzących w boki nawet do kilku metrów w głąb ziemi. Łodyga lukrecji gładkiej jest wniesiona i sztywna, osiąga od 60 do 150 cm wysokości.
Lukrecja gładka ma nieparzystopierzaste, skórzaste i błyszczące liście, które przypominają liście robinii akacjowej (jest z nią spokrewniona). Lukrecja gładka kwitnie w czercu i lipcu. Jej drobne, fioletowo-białe kwiaty zebrane są w grona.
Korzeń lukrecji (Radix Glycyrrhizae) jest jednym z najstarszych surowców leczniczych, znanych i stosowanych w ziołolecznictwie. Korzenie lukrecji zbiera się jesienią lub wczesną wiosną. aby pozbyć się gorzkiego smaku, trzeba usunąć korę. Korzen lukrecji zawiera m.in. trójperteny (m.in. glicyryzynę), flawonoidy, substancje goryczowe, żywice, kwasy organiczne, saponiny. Substancje te wykazują właściwości wykrztuśne, moczopędne i rozkurczające. Korzeń lukrecji stosuje się w leczeniu chorób oddechowych oraz w chorobie wrzodowej żołądka, dwunastnicy i stanach zapalnych przewodu pokarmowego. Lukrecja gładka ma także właściwości przeciwzapalne, przeciwbakteryjne i przeciwwirusowe. Glicyryzyna - jeden ze składników aktywnych rośliny - wykazuje silne własności wiązania wody w skórze. Z tego powodu wykorzystywana jest w kosmetyce do produkcji kremów i szamponów.
Napar z korzenia lukrecji powinien być stosowany ostrożnie, wskazana jest wcześniejsza konsultacja z lekarzem!

 

Autor: Paweł Romanowski