Ogórek zwyczajny

Cucumis sativus
Ogórek zwyczajny
fot: photos.com zobacz galerię

Ogórek zwyczajny jest rośliną jednoroczną z rodziny dyniowatych Cucurbitaceae. W Polsce uprawa ogórka upowszechniła się w XVI wieku.
Pędy ogórka są delikatne, kruche, łatwo ulegają uszkodzeniu. Łodyga osiąga do 4 m długości. Liście są szorstko owłosione, osadzone na dość długich ogonkach, zazwyczaj 3–5 klapowe, jasnozielone do ciemnozielonych. Odmiany różnią się kształtem i wielkością blaszki liściowej.
Kwiaty ogórka są żółte, rozdzielnopłciowe (na tej samej roślinie występują zarówno męskie, jak i żeńskie – męskie rozwijają się przeważnie wcześniej niż żeńskie).
Ogórek
jest rośliną obcopylną, zapylaną przez owady. Odmiany wczesne zaczynają kwitnąć miesiąc po wschodach, natomiast odmiany późne – nawet 2 miesiące.
Owoc ogórka jest jagodą o kształcie walcowatym lub cylindrycznym, w przekroju okrągły lub trójkątny. Skórkę młodych owoców pokrywają sztywne białe lub czarne włoski. Do konsumpcji zbieramy zielone, jeszcze niedojrzałe owoce – dojrzałe mają barwę białą, żółtą, pomarańczową lub brązową. Miąższ owoców jest zielony lub białawy. Nasiona są płaskie, jajowate, długości do 11 mm, białawożółtawe, gładkie. Na rynku dostępnych jest wiele odmian ogórka polecanych do uprawy w gruncie. Powszechnie dostępne ogórki o długich owocach pochodzą z upraw szklarniowych.

Ogórki potrzebują stanowiska intensywnie oświetlonego, ale rozproszonym światłem. Na stanowiskach słonecznych, w uprawie na otwartym powietrzu, na liściach powstają oparzenia. Ogórek słabo rośnie w cieniu (na przykład pod drzewami) i gdy gleba wokół niego jest pokryta chwastami. Najlepiej rośnie na glebach próchnicznych, zasobnych w składniki pokarmowe, o dobrych właściwościach fizycznych, dużej pojemności wodnej, szybko nagrzewająca się. Gleba nie powinna zaskorupiać się. Ogórki słabo rosną na glebach ciężkich i nadmiernie wilgotnych, a także na glebach lekkich, piaszczystych.

Ogórek ma wysokie wymagania cieplne, nie toleruje nawet niewielkich przymrozków. Rozwój kwiatów i owoców zostaje zahamowany już przy temperaturze 12–13 st. C. Optymalna temperatura dla rozwoju ogórka uprawianego w gruncie wynosi 20–25 st. C.
Ogórek rozmnaża się przez nasiona wysiewane do gruntu, ale dopiero wtedy, gdy średnia dobowa temperatura równa będzie 10–12 st. C.

Owoce ogórka zawierają niewielkie ilości witamin i składników mineralnych. Pomagają w usuwaniu nadmiaru wody z organizmu i dlatego poleca się je w dietach odchudzających. Większość składników znajduje się nie w miąższu, lecz w skórce. Surowe owoce są dla niektórych osób ciężkostrawne, zawierają one askorbinazę (enzym utleniający witaminę C). Dzięki zdolnościom regeneracyjnym sok z ogórków znalazł zastosowanie w kosmetyce.

Opracowanie: Redakcja Wymarzonyogrod.pl