Kukurydza cukrowa

Zea mays
Kukurydza cukrowa
fot: photos.com zobacz galerię

Kukurydza cukrowa to smaczne i zdrowe warzywo, a do tego łatwe w uprawie. Można z powodzeniem uprawiać ją na wydzielonym fragmencie ogródka warzywnego.
Kukurydza cukrowa osiąga dużą wysokość – w zależności od odmiany może to być 100 cm, a nawet 200 cm, potrzebuje więc odpowiednio dużo miejsca do wzrostu. Stanowisko dla kukurydzy musi być nasłonecznione i osłonięte przed silnymi wiatrami. Kukurydza najlepiej rośnie na głęboko przekopanej i spulchnionej glebie gliniasto-piaszczystej o pH 6,0-6,5.
Kukurydza cukrowa jest rośliną ciepłolubną i wymaga wysokiej temperatury do wzrostu. Nasiona wysiewa się bezpośrednio do gruntu w maju (rzadziej uprawia się kukurydzę z rozsady), a dojrzałe kolby zbiera się od września do października. Najlepszym terminem zbioru jest tzw. faza mleczna ziarniaków, którą osiągają po upływie około 3 tygodni od pojawienia się nitek na szczytach kolb.
Kukurydza cukrowa ma wysokie wymagania pokarmowe, najintensywniej pobiera z gleby azot i potas, w mniejszym stopniu fosfor, wapń i magnez. Pierwiastki te można je dostarczyć do gleby stosując odpowiednie mieszanki nawozowe (np. Azofoskę). Jesienią w roku poprzedzającym uprawę kukurydzy, glebę warto zasilić obornikiem lub ziemią kompostową (przekopać z ziemią!). Ze względu na ryzyko wyczerpania mikroelementów w glebie oraz nagromadzenie się patogenów, kukurydzę na tym samym miejscu uprawiamy nie częściej niż co cztery lata.
Kukurydza wymaga także regularnego odchwaszczania i podlewania, zwłaszcza w okresie kwitnienia i dojrzewania kolb. Chwasty usuwamy delikatnie, tak aby nie uszkodzić płytkich korzeni kukurydzy.

Autor: Paweł Romanowski