Śliwa ‘Stanley’

Prunus domestica 'Stanley'
Śliwa ‘Stanley’
fot: Agnieszka Mike-Jeziorska zobacz galerię

Śliwa Stanley - opis

Amerykańska odmiana śliwy, otrzymana ze skrzyżowania odmian ‘Węgierka z Agen’ i ‘Grand Duke’. Owocowanie rozpoczyna bardzo wcześnie. Owocuje wyjątkowo obficie, corocznie. Kwitnie na początku maja. Kwiaty są białe, średniej wielkości. Odmiana samopylna, jeden z najlepszych zapylaczy dla śliw.

Drzewa owocowe początkowo rosną silnie, później słabo, tworząc wyniosłą, kulistostożkowatą, luźną, niezbyt symetryczną koronę. Drzewa i pąki są średnio wytrzymałe na mróz. Kwiaty mogą być uszkadzane przez wiosenne przymrozki.

Choroby śliw

Szarka śliw (ospowatość śliw) i brunatna zgnilizna drzew pestkowych to choroby, na które śliwa 'Stanley' jest odporna. Może być atakowana przez owocówkę śliwkóweczkę. Na pozostałe choroby i szkodniki średnio podatna.

Śliwki

Owoce są duże (40–50 g), jajowate, zwężone przy szypułce. Dojrzewają w drugiej połowie września, przed zbiorem nie opadają. Im później zebrane – tym są smaczniejsze, a pestka lepiej odchodzi od miąższu. Skórka jest ciemnogranatowa, silnie pokryta niebieskofioletowym nalotem i drobnymi jasnobrązowymi przetchlinkami. W pełnej dojrzałości łatwo odchodzi od miąższu, który jest żółty lub zielonkawożółty, soczysty, mniej jędrny niż u węgierek, lekko aromatyczny i słodki. Owoce są chętnie odwiedzane przez osy.

Śliwa drzewo owocowe

Śliwa 'Stanley' to jedna z najsmaczniejszych odmian deserowych śliw, doskonała również na przetwory (kompoty, powidła, susze). Ze względu na duże i smaczne owoce oraz dużą odporność na choroby polecana do ogrodów działkowych i przydomowych, szczególnie na żyzne, ciepłe i przepuszczalne gleby oraz cieplejsze stanowiska.

Autor: Agnieszka Mike-Jeziorska