Driakiew purpurowa

Scabiosa atropurpurea
Driakiew purpurowa
fot: photos.com zobacz galerię

Driakiew purpurowa to roślina dwuletnia (lub krótkowieczna bylina) z rodziny szczeciowatych Dipsacaceae, pochodzi z Europy Południowej (basen Morza Śródziemnego).
Driakiew purpurowa ma krzaczasty pokrój, jej wzniesione, silnie rozgałęzione i słabo owłosione pędy osiągają 70–90 cm wysokości. Liście dolne (odziomkowe) są lancewatojajowate, górne nierówno-pierzastodzielne.
Driakiew purpurowa kwitnie od lipca do września. Kwiaty pojedyncze zebrane są w główkowate kwiatostany osadzone na bardzo długich szypułkach. Barwa kwiatów u gatunku jest ciemnopurpurowa, ale w sprzedaży są odmiany o kwiatostanach pełnych, barwy białej, żółtej, różowej, lila i szkarłatnej. Kwiaty są pachnące.
Driakiew purpurowa najlepiej rośnie na glebie piaszczysto-gliniastej, wapiennej i na słonecznym stanowisku. Nie jest rośliną wymagającą.
Driakiew purpurowa nadaje się na rabaty oraz na kwiat cięty. Po przekwitnięciu kwiatostany ścina się.
Driakiew purpurową rozmnaża się przez nasiona wysiewane w marcu–kwietniu do inspektu. Siewki wymagają pikowania. Na miejsce stałe wysadza się rośliny na początku maja w rozstawie dla form wysokich 30 x 35 cm, dla form niskich 30 x 20 cm. Nasiona można też wysiewać wprost do gruntu w drugiej połowie kwietnia. Driakiew purpurową można też rozmnażać przez podział roślin wczesną wiosną lub jesienią.

Opracowanie: Redakcja serwisu