Asteriscus nadmorski

Asteriscus maritimus = Pallenis maritima
Asteriscus nadmorski
fot: www.thinkstockphotos.com zobacz galerię

Asteriscus nadmorski to roślina z rodziny astrowatych Asteraceae. W naturalnym środowisku rośnie jako zimozielona bylina w nadmorskich częściach krajów od Maroka przez Wyspy Kanaryjskie, południową Portugalię po południową Grecję. U nas uprawiana jest jako roślina jednoroczna (nie przeżyje zimą na zewnątrz, choć można ją przechować do następnego roku w chłodnym pomieszczeniu – o temperaturze około 10 st. C – z dobrym dostępem światła).

Asteriscus nadmorski ma rozgałęzione, drewniejące w dolnej części, ulistnione pędy. Liście są małe (do 2 cm długości), szarozielonego koloru, owłosione, o charakterystycznym kształcie (przypominają lekarską szpatułkę). Dorasta do 30–40 cm wysokości, tworzy gęste, rozrośnięte kępy.
Asteriscus nadmorski kwitnie od końca maja do sierpnia. Intensywnie żółte kwiatostany (koszyczki) rozwijają się na szczytach pędów.

Asteriscus nadmorski wymaga stanowiska słonecznego. Podłoże musi być koniecznie dobrze przepuszczalne (gdy jest za dużo wilgoci w podłożu, roślina będzie słabo kwitła). Roślinę należy podlewać tak, by podłoże było stale lekko wilgotne.
Warto usuwać przekwitłe kwiaty – będzie to sprzyjało lepszemu kwitnieniu .

U nas astericus jest uprawiany najczęściej w pojemnikach jako sezonowa roślina balkonowa. Można go również sadzić na ogrodowej rabacie, ale koniecznie w miejscu dobrze nasłonecznionym (najlepiej w pełnym słońcu) i w piaszczystej ziemi.