Aglonema

Aglaonema
Aglonema
fot: Magdalena Michalak zobacz galerię

Aglonema należy do rodziny obrazkowate Araceae. Znanych jest około piętnastu gatunków z rodzaju Aglaonema, prawie wszystkie pochodzą ze środkowowschodniej Azji. Łacińska nazwa rodzaju pochodzi od greckich słów: aglaos – jaskrawy, błyszczący oraz nema – nic.

Aglonema tworzy kępy liści, które w zależności od odmiany dorastają do 25–50 cm wysokości (a nawet więcej). Liście mają charakterystyczny rysunek, odmienny w zależności od gatunku i odmiany. Kwiaty są niepozorne, białe bądź żółte w kwiatostanach otoczonych białawą pochwą (nieco podobne do kwiatów kalli), pojawiają się w miesiącach letnich. Kupując roślinę należy wybierać egzemplarz młody, bez objawów żółknięcia, z liśćmi wzniesionymi i jędrnymi.

Aglonema jest rośliną doniczkową łatwą w uprawie, rośnie dobrze w większości warunków, dobrze znosi suche powietrze w naszych domach. Nadaje się również do uprawy hydroponicznej (można w ten sposób uprawiać rośliny wcześniej rosnące w ziemi, jednak lepiej, gdy egzemplarze od początku były ukorzeniane w wodzie). Nadaje się do miejsc słabiej oświetlonych, ale może również rosnąć w bezpośrednim nasłonecznieniu. Dość dobrze znosi niższą temperaturę (10°C), lepiej jednak utrzymywać około 15°C zimą i 24°C latem, ale pod warunkiem dość wysokiej wilgotności powietrza.

Latem należy roślinę podlewać dwa razy w tygodniu (ziemia powinna być stale wilgotna) i zasilać nawozami płynnymi co 2 tygodnie. Należy pamiętać, że wymaga umiarkowanej wilgotności powietrza i powinna być zraszana dwa razy w tygodniu. Można też doniczkę umieścić na wilgotnych kamykach w podstawce. Zimą podlewa się najwyżej raz w tygodniu i utrzymuje suchą atmosferę.
Liście aglonemy są dosyć duże, dlatego łatwo stają się zakurzone. Należy je czyścić ręcznie, letnią wodą. Nie wolno stosować preparatów nabłyszczających liście.

Co roku wiosną dobrze jest roślinę przesadzić. Nie lubi zbitej ziemi, dlatego przy przesadzaniu nie należy jej zbyt mocno ugniatać.
Aglonemę rozmnaża się przez podział rośliny. Najlepiej oddzielić młode ulistnione pędy z korzeniami w kwietniu–maju i po posadzeniu przetrzymywać je w temperaturze około 20°C do czasu, gdy zaczną dobrze rosnąć. Można też rozmnażać przez sadzonki wierzchołkowe, ale trwa to znacznie dłużej. Po kilku latach rośliny stają się mniej bujne i najlepiej wyprowadzić nowe z sadzonek wierzchołkowych.

Czasami latem, gdy roślina jest nieodpowiednio odżywiona, pojawia się plamiste żółknięcie liści. Te same objawy występują, jeśli zimą temperatura jest zbyt niska.

Opracowanie: Redakcja Wymarzonyogrod.pl