Aerangis

Aerangis
Aerangis
fot: www.thinkstockphotos.com zobacz galerię

Aerangis to grupa roślin należących do rodziny storczykowatych (Orchidaceae). Obejmuje ponad 50 gatunków – większość z nich w środowisku naturalnym występuje w Afryce. Najczęściej są to epifity – rośliny rosnące na innych gatunkach, jednak nie prowadzące pasożytniczego trybu życia. Pędy storczyka aerangis mogą osiągać nawet do 90 cm długości. Liście są grube, mięsiste, mają 10-30 cm długości. Roślina wytwarza korzenie powietrzne, bez pseudobulw.

Storczyk Aerangis może zakwitać w różnym okresie – w zależności od warunków i ostatniego kwitnienia. Długie kwiatostany (około 20-centymetrowe) złożone są z drobnych białych kwiatów, dekoracyjnie się przewieszają. Kwiaty intensywnie pachną nocą.

Aerangis powinno się uprawiać w miejscu o dużej ilości światła rozproszonego. Należy unikać jednak bezpośredniego nasłonecznienia, które może doprowadzić do poparzenia rośliny. Odpowiednie są parapety okien skierowanych na północ oraz wschód. Roślinę można uprawiać w płytkich pojemnikach z dobrym drenażem lub na podkładkach z paproci. Dobrze prezentuje się w wiszących pojemnikach. Storczyk wymaga wysokiej wilgotności powietrza (w pomieszczeniu warto zainstalować nawilżacz) i częstego zraszania. Podlewanie umiarkowane – nie można jednak dopuścić do przesuszenia korzeni. Roślina lubi ciepło – temperatura nie powinna spadać poniżej 23 st. C. Nawożenie sporadyczne – raz na kilka tygodni – niewielkimi dawkami specjalistycznego nawozu dla storczyków. Aerangis nie przechodzi w stan spoczynku.

Aerangis nie należy do storczyków najłatwiejszych w uprawie, jednak odwdzięcza się efektownym wyglądem. Powinno się go uprawiać w jasnych pomieszczeniach o dużej wilgotności (np. w łazience). Dobrze rośnie w ogrzewanych szklanych ogrodach zimowych.


Autor: Michał Mazik