Bożykwiat Meada

Dodecatheon meadia
Bożykwiat Meada
fot: www.thinkstockphotos.com zobacz galerię

Bożykwiat Meada to interesująca, niewielka bylina zaliczana do rodziny pierwiosnkowatych. Gatunek pochodzi z Ameryki Północnej, często jest uprawiany jako roślina ozdobna.
Bożykwiat Meada wraz z pędem kwiatostanowym dorasta do 30-40 cm wysokości i tworzy przy ziemi bardzo ładną, gęstą rozetę, złożoną z kilku podłużnych, szerokich, zielonych i niezbyt długich liści (15-20 cm długości). Wiosną (maj-czerwiec) z rozety wyrasta sztywny, brązowy pęd kwiatostanowy, na szczycie którego rozwijają się niewielkie, różowe kwiaty, zebrane w baldachowate, zwisające, luźne kwiatostany. Pojedynczy kwiat ma pięć wąskich działek kielicha, silnie wygiętych do tyłu, przez co na zwisającym kwiatostanie wyglądają, jakby rosły w górę (budową przypominają nieco kwiaty cyklamena). Działki kielicha mają barwę różową i mają u podstawy białą oraz żółtą obwódkę, otaczającą wystający słupek i pręciki. Krótko po przekwitnieniu, roślina zasusza zieloną część naziemną i przechodzi w stan spoczynku, dlatego należy zaznaczyć miejsce, w którym rosła, aby przypadkowo jej nie wykopać lub nie uszkodzić znajdującej się pod ziemią bulwy. Z tego samego powodu warto zaplanować nasadzenia tak, aby w pobliżu bożykwiatów znajdowały się rośliny zdobiące rabatę przez resztę sezonu.

Bożykwiat Meada to roślina wymagająca dość szczególnych warunków uprawy. Oczekuje stanowiska półcienistego oraz żyznego, próchniczego i wilgotnego podłoża, najlepiej o obojętnym odczynie. Roślina nie znosi przesuszania, a na niedobór wilgoci reaguje natychmiastowym więdnięciem liści.
Bożykwiat Meada w naszych warunkach klimatycznych jest wystarczająco mrozoodporny i nie wymaga okrywania na zimę. Roślinę najlepiej rozmnażać wegetatywnie przez podział bulw zaraz po kwitnieniu lub za pomocą sadzonek korzeniowych. Młode rośliny można też uzyskać z nasion, jednak siewki mogą dość znacznie różnić się od egzemplarza matecznego.
Bożykwiat Meada to bardzo wdzięczna bylina, nadająca się do uprawy w ogrodach naturalistycznych, leśnych oraz na bardziej wilgotnych miejscach w ogrodach skalnych. Dobrze komponuje się z niewielkimi paprociami lub z orlikami. Warto też poszukać jej odmian, które posiadają ciekawe zabarwianie kwiatów, np. 'Alba' (kwiaty białe) czy 'Red Colors' (kwiaty czerwonofioletowe).

Autor: Katarzyna Józefowicz