Aster nowoangielski

Aster novae-angliae
Aster nowoangielski
fot: Agencja Promocji Zieleni - Ewa Łuczak zobacz galerię

Aster nowoangielski to bylina pochodząca z Ameryki Północnej. Jej pędy 130–180 cm wysokości są proste i sztywne, u dołu zdrewniałe, a liście gęsto osadzone na pędach, szarawe i szorstkie.

 

Aster - kwiaty

 

Aster nowoangielski kwitnie od września do listopada. Kwiatostany mają barwę od różowej, przez karminową, po fioletową i niebieskawą, są osadzone w górnej części rozgałęziających się pędów tworząc zwarte, baldachokształtne wiechy. Zamykają się podczas deszczu, wieczorem i po ścięciu (nie nadaje się więc na kwiat cięty).

>>Przeczytaj też: Astry - najpiękniejsze kwiaty w jesiennym ogrodzie

 

Aster nowoangielski - bylina

 

Aster nowoangielski należy do jednych z najbardziej cenionych bylin. W ogrodach można go sadzić na rabatach, zakładać z nich grupy ogrodowe, nadaje się także na ogródki skalne. Wybierając miejsce dla tego gatunku astra należy wziąć pod uwagę wysokość roślin. Sadzi się je co 50–60 cm.

>>Przeczytaj też: Astry chińskie – kwiaty jesieni. Odmiany i pielęgnacja astrów chińskich

 

Aster nowoangielski - uprawa

 

Aster nowoangielski odznacza się dużą żywotnością i trwałością. Nie jest wybredne odnośnie warunków glebowych, jednak preferuje glebę żyzną, przepuszczalną. Źle rośnie tylko na glebach zbyt suchych, podmokłych. Lubi też słoneczne stanowisko (nazywany jest „dzieckiem słońca”), źle rośnie w miejscach silnie zacienionych.
Podczas wegetacji astry należy podlewać i nie dopuścić do zachwaszczenia. Nie wymagają częstego przesadzania, mogą rosnąć w jednym miejscu wiele lat. Nie wymagają okrycia na zimę.

Aster nowoangielski rozmnaża się przez podział roślin wiosną lub jesienią albo wiosną z półzdrewniałych sadzonek.

Poznaj inne gatunki astrów:

 

Opracowanie: Redakcja Wymarzonyogrod.pl